افشاگر

«لغت نامه دهخدا»

[اِ گَ] (ص مرکب) آشکارکننده. (آنندراج) :
اگر آهی کنم افشاگر صد راز میگردد
اگر مژگان زنم بر هم پر پرواز میگردد.
اسیر (از آنندراج).