«لغت نامه دهخدا»
[اَ طَءْ] (ع ص) مرد برآمده سینهء درآمده پشت. مؤنث: فَطْآء. ج، فُطْء . (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || مرد پهن بینی. (منتهی الارب) (آنندراج). افطس. افط. (آنندراج). نای بینی فرونشسته. (تاج المصادر بیهقی). نای بینی پهن و فرونشسته. (مهذب الاسماء نسخهء خطی).