افعوان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ عَ] (اِ) در فارسی جمع افعی بمعنی ماران بکار رفته شاید که در بیت زیر به این معنی باشد :
اگر دیدهء او شکوفه است زود
شود کفته چون دیدهء افعوان.
مسعودسعد.