افعی دم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (ص مرکب) آنکه دم او چون افعی مسموم کننده باشد :
به افعی دمان نامه ای می نویسم
منقش بمهر زمرد نگینه.
محمداسحاق شوکت (از آنندراج).