افعی زرفام

«لغت نامه دهخدا»

[اَ یِ زَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کلک و زبانهء آتش. (مؤید) :
خضر ز توقیع تو سازد تریاق روح
چون ز کفت برگشاد افعی زرفام فم.
خاقانی.
|| کنایه از فلک و زمانه است. (آنندراج) (هفت قلزم). و رجوع به افعی شود.