افقر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ قَ] (ع ن تف) درویش تر. تنگ دست تر. (ناظم الاطباء): ماافقره؛ چه درویش و تنگ دست است او. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نیازمندتر. فقیرتر. (یادداشت مؤلف): یقال افقر من العریان؛ مقصود عریان بن شهله طایی است که هرچه در طلب مال کوشید فقیرتر شد. (از مجمع الامثال میدانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر