افکنه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ نَ / نِ] (اِ) افکنه کردن شاخ؛ خوابانیدن آنرا تا پایهء دیگر از آن کنند. یارم کردن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || ته نشست سیل که در دهانهء آبراهه می نشیند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر