افلاک شناس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شِ] (نف مرکب) منجم و ستاره شناس. (آنندراج) (ناظم الاطباء) :
دفتر افلاک شناسان(1) بسوز
دیدهء خورشیدپرستان بدوز.نظامی.
(1) - ن ل: افلاک نشینان.