افلاکی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ص نسبی) منجم. (یادداشت بخط مؤلف). || آسمانی. آنکه یا آنچه در افلاک باشد :
تویی چشم روشن کن خاکیان
نوازندهء جان افلاکیان.نظامی.