«لغت نامه دهخدا»
[اَ لَ حِ اِ] (اِخ) ابن عبدالوهاب بن رستم. یکی از سرکردگان خوارج اباضی. وی در افریقیه خروج کرد و شهر عباسیه را که از بناهای ابوالعباس محمد بن اغلب از ملوک اغلبیان بود به آتش کشیده و صدهزار دینار پاداش این عمل خود را از خلیفهء اموی اندلس گرفت. (از قاموس الاعلام ترکی).