«لغت نامه دهخدا»
[اَفْ] (ع اِ) جِ فیقه، بمعنی شیری که میان دو دوشیدن گردآید در پستان. فیق. فیقات. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (آنندراج). و رجوع به فیقه شود. || جِ فوق. (منتهی الارب) (آنندراج). و رجوع به فوق شود.