«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ قِدح، بمعنی تیر تمام ناتراشیدهء پر و پیکان نانهاده و تیر قمار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ججِ قِدْح. (اقرب الموارد). رجوع به قِدْح و اَقْدُح شود.