«لغت نامه دهخدا»
[اَ طِ] (ع اِ) جِ قطیع. (منتهی الارب). گله های گوسفندان و ستوران و رمهء گاوان. || جمیع آنچه از درخت بریده شود و زود آتش گیرد. (آنندراج). رجوع به قطیع شود. || جِ اقطع. (ناظم الاطباء). رجوع به اقطع شود.