اقامات

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع اِ) جِ اقامه. (از اقرب الموارد) : به ابواب تشریفات و انواع انزال و اقامات او را و اتباع او را مراعات تمام فرمود. (ترجمهء تاریخ یمینی). رجوع به اقامه شود.