اقب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ قَب ب] (ع ص) باریک و لاغرمیان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ج، قُبّ. گویند: خیل قب؛ ای ضوامر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). باریک میان. (المصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر