اقتاد

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ قتاد و آن درختی است سخت خارناک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || جِ قَتَد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بمعنی چوب پالان. (آنندراج) (منتهی الارب). رجوع به قتاد و قتد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر