«لغت نامه دهخدا»
[اَ عُ] (ع اِ) جِ قَعب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بمعنی کاسهء مغاک بزرگ درشت یا کاسه ای که یک کس را سیر کند. (آنندراج). رجوع به قعب شود.
