اقلال

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) کم کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اندک کردن. (تاج المصادر بیهقی). || اندک یافتن چیزی را. || اندک آوردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || بلند کردن و برداشتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن). || برداشتن توانستن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || بی چیز و درویش شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (ترجمان القرآن). || فسره و لرزه گرفتن کسی را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || کمی دولت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). درویشی. (غیاث اللغات). || گویند: اَقلَّ رجلٌ یقول ذلک الا زید؛ یعنی سوای زید کسی چنین گفتن نتواند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).