«لغت نامه دهخدا»
[اُ] (ترکی، اِ) از اُقُل ترکی بمعنی پسر + یاء نشانهء اضافه: عمواقلی، خال اقلی، دایقلی؛ پسرعمو، پسرخاله، پسردایی. (یادداشت مؤلف).
