اقیال

«لغت نامه دهخدا»

[اَقْ] (ع اِ) جِ قَیل. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). بزرگواران. (غیاث اللغات).
- اقیال الیمن؛ پادشاهان یمن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). طبری گوید: مردم یمن سردار لشکر را قیل گویند و با هر قیلی ده هزار تن [ سپاهی ] است. و رجوع به قیل شود.