«لغت نامه دهخدا»
[اِ رَ] (ع مص) اکارت. خوار پنداشتن کسی را و سست و ناتوان شمردن. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). استذلال. استضعاف. (یادداشت مؤلف).
