اکال

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (ع اِ) جِ اُکل و اُکُل. (ناظم الاطباء). رجوع به اکل شود. || (اِ مص) خارش. (ناظم الاطباء). خارش. گویند: وجدت فی جسدی اُکالاً. (از مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر