اکتئاب

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) اکتآب. اندوهگین شدن. (المصادر زوزنی) (از یادداشت مؤلف) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || حزن. بدحال شدن از اندوه. (یادداشت مؤلف) (ناظم الاطباء) :
مالشت بدهم به زجر و اکتئاب
تا نتابی سر تو دیگر ز آفتاب.مولوی.
|| اندوهگین ساختن. (از اقرب الموارد). || (اِمص) اندوهگینی. || دردمندی. (فرهنگ فارسی معین).