«لغت نامه دهخدا»
[اَ عُ] (ع اِ) جِ کَعب. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). جِ کعب، به معنی هر بند استخوان و شتالنگ و استخوان بلند پشت پای که بستنگاه شراک باشد. (آنندراج). و رجوع به کعب شود.