اکوع

«لغت نامه دهخدا»

[اَکْ وَ] (اِخ) لقب سنان جد صحابی ابومسلم یا ابوعامر سلمه بن عمروبن سنان الاکوع بن عبدالله است که روز جنگ ذی قرود عطفان این کلمه بر زبان می راند:
خذها انا ابن الاکوع
والیوم یوم الرضع.(منتهی الارب).
و رجوع به امتاع الاسماع ج 1 ص259 و 269 و 317 شود.