اگال

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (هندی، اِ) باقی مانده از تانبول خاییده شده. (ناظم الاطباء). فضلهء پان که بعد از چاویدن پان به کسی دهند یا بیندازند و این لفظ هندی است. (آنندراج) :
چمن از پان گزیدنت رنگین
غنچه چون بشکفد گرفته اگال.
ظهوری ترشیزی (از آنندراج).