«لغت نامه دهخدا»
[اُ چُ] (اِ) خانهء صحرائیان که از مو سازند و آن را الاچوق هم گویند. (آنندراج) (غیاث). آلاچق ترکی اَلاجو بمعنی سراپرده و سایبان دوستونی است. (حاشیهء برهان چ معین). رجوع به آلاجق و آلاچیق شود.