الاق

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِ) الاغ. پیک. قاصد : چون میاجق را از این حال خبر شد الاقی بدوانید و خوارزمشاه را بیاگاهانید. (راحه الصدور، چ اقبال، ص382). رجوع به الاغ شود.