«لغت نامه دهخدا»
[اِ هَ] (ع اِ) اِلهه. ماه نو. (منتهی الارب). || آفتاب. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء) (مؤید الفضلاء) (اقرب الموارد). || مار. || بتان. || مؤنث اِله. رَبّه النوع (این کلمه را با آلهه که جمع اِله است نباید اشتباه کرد). (از فرهنگ فارسی معین). || (اِمص) پرستش. (منتهی الارب). || (مص) پرستیدن. (تاج المصادر بیهقی). عبادت. (اقرب الموارد).