الپاق

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِ) رجوع به الباغ و الپاغ شود :
آن قامت دراز که زناج برکشید
الپاق نان پهن بقدش قصیر شد.
بسحاق اطعمه (از رشیدی).