«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) بهتان. || (مص) کم کردن حق کسی را. (منتهی الارب). کم کردن. (مصادر زوزنی) (ترجمان علامهء جرجانی) (تاج المصادر بیهقی). || بازداشت و بازگردانیدن او را. (منتهی الارب). بازداشتن. (تاج المصادر بیهقی). || سوگند دادن کسی را. (منتهی الارب) (تاج المصادر بیهقی). || خواستن سوگند از کسی. (منتهی الارب). || طلب شهادت از کسی کردن تا او را بدان قوت شود. (منتهی الارب).