«لغت نامه دهخدا»
[اِ تِ] (ع مص) دست و پای بر زمین زدن شتر در رفتار. (منتهی الارب). سخت بدویدن اشتر. (تاج المصادر بیهقی). || دست و پای فراهم آوردن اسب. || اضطراب کردن. || سرگشته شدن. || کوشیدن. || گرد گشتن. || لازم گرفتن چیزی را. (منتهی الارب).