التی

«لغت نامه دهخدا»

[اَلْ لَ] (ع اِ موصول) آن زن. (منتهی الارب). مرادف «که» موصول. اسم موصول مؤنث الّذی. که :
موصول الاسماء الذی انثی التی
والیاء اذا ماثنیا لاتبثت.ابن مالک.
|| اللتیا و التی دو اسم اند از مصیبت و بعضی گویند اللتیا داهیهء بزرگ است و التی داهیهء کوچک. در این صورت تصغیر، بخاطر تعظیم است. (اقرب الموارد). یقال وقع فی التی و اللتیا؛ ای فی الداهیه.
- بعد اللتیا و التی؛ بعد از مشقت فراوان. بعد از گفتگوی بسیار :
روستایی بین که از بدنیتی
میکند بعد اللتیا و التی.مولوی.