التیاع

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) سوختن دل از عشق و اندوه. (منتهی الارب) (تاج المصادر بیهقی). سوزش دل از عشق. (غیاث اللغات). اندوه : و امداد التیاع و ارتیاع در ضمایر متمکن گشت. (ترجمهء تاریخ یمینی چ تهران ص393).