الجاره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ رَ / رِ] (اِ)(1) یا خوشِه اَنگور گونه ایست از اَرجَنَک(2) (درخت جنگلی) که آن را در خلخال به همین نام (الجاره)، در کتول، خوشه انگور و آش انگور، در «زیارت گرگان»، اَشَنگور در کلارستاق و لاهیجان و دیلمان خَرِزال، در دیلمان وُشر، در درفک سیاه درخت، و در کجور کُلی کَک گویند و نام عربی این درخت را عَوسَج و شجره الدکن و شوکه الصباعین گفته اند. (از درختان جنگلی ثابتی ص 133).
(1) - Rhamnus cathartica.
(2) - Rhamnus.