الخودونیوس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خُ دُ] (اِخ)(1) یکی از مشایخ عرب (معاصر ارد اول). وی در ابتدا متحد روم بود ولی همینکه دید پارت قوی تر است طرفدار آن گردید. رجوع به ایران باستان ج 3 ص2328 شود.
(1) - Alchaudonius.