الدالخصام

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَدْ دُلْ خِ] (ع اِ مرکب)مأخوذ از قرآن کریم آیهء «هو الدالخصام» (قرآن 2/204)؛ بمعنی مرد سخت خصومت و ستیزه کار. رجوع به اَلَدّ شود :
با دشمنان خویش الدالخصام باش
مندیش هیچ از آنکه الدالخصام تست.
سوزنی.