«لغت نامه دهخدا»
[اُ دُ] (ترکی، اِمص) مرکب از الدق (شدن) و «ی» که معنی ضمیر «او» یا «ش» فارسی را میدهد، الدقی یعنی شدنش، بودنش. و رجوع به غیاث اللغات و آنندراج شود.
