الذین

«لغت نامه دهخدا»

[اَلْ لَ نَ] (ع اِ موصول) آن مردان. آن جماعت مذکر. مردانی که. کسانی که. جِ اَلَّذی. رجوع به اَلَّذی شود. || (اِخ) در تداول عامه سورهء محمد را نیز گویند بمناسبت آغاز شدن آن به الذین.
- الذین را از بر خواندن؛ سخت تنبیه و سیاست و مجازات شدن، مأخوذ است از سورهء الذین یا سورهء محمد. سخت مطیع و منقاد و آرام شدن: چنان میزند ترا که الذین را از بر بخوانی. بقدری میزنمت که الذین را از بر بخوانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر