الرک

«لغت نامه دهخدا»

[اِ لَ] (اِ)(1) حلتیت. حلتیت الطیب. انجدان. رجوع به الرک غوزا شود.
(1) - Asa dulcis. Assa dulcis. .(یادداشت مؤلف)