الزج

«لغت نامه دهخدا»

[اَ زَ] (ع ن تف) قیاساً اسم تفضیل است از لزج بمعنی لزج تر و لغزنده تر و چسبنده تر و چرب تر، ولی در فرهنگها تصریح نشده است: غیر أنه اعظم منه و أعرض و الزج(1). (مفردات ابن البیطار ج1 ص 71).
(1) - Plus grasse لکلرک در ترجمهء الزج (چرب تر، پیه دارتر).