الش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (اِ) درختی است با پوست صاف، و چوب آن بسیار محکم و شاخه های آن قابل خم شدن است. چوب آنرا در ایران معمو چوب جنگلی مینامند. (از گیاه شناسی گل گلاب ص277). رجوع به آلش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر