«لغت نامه دهخدا»
[اَ طَ غا] (ترکی، اِ مرکب) یا آل طمغی یا آل طمغا و یا آل تمغا. بمعنی علامت سرخ. در رحلهء ابن بطوطه بفتح همزه آمده است. رجوع به آل تمغا و آل طمغی شود.