الغ بگلربگ

«لغت نامه دهخدا»

[اُ لُ بَ لَ بَ] (ترکی، اِ مرکب) بزرگترین امیر امیران. ترکیبی است از الغ بمعنی بزرگ و بگلربگ بمعنی خان خانان یا میر میران. (از فرهنگ لغات و تعبیرات مثنوی) :
نرّی خر گو مباش اندر رگش
حق همی داند الغ بگلربگش.
مولوی (مثنوی چ نیکلسون ج 5 ص256).