«لغت نامه دهخدا»
[اَ لِ] (اِ مرکب) الف بی تی. سه حرف اول الفبا(1). || تختهء اول. (شرفنامهء منیری) (مؤید الفضلاء) (فرهنگ شعوری). مراد لوحهء اول درس است. الف بی تی. || کنایه از لوح و قلم و کرسی. (هفت قلزم) (انجمن آرا) (برهان قاطع) (آنندراج). (1) - در هفت قلزم بیت زیر از سعدی شاهد آمده است : اگر خود هفت سبع از بر بخوانی چو آشفتی الف با تا ندانی. و ظاهراً در مصراع دوم «الف از با» است.