الفت خراسانی

«لغت نامه دهخدا»

[اُ فَ تِ خُ] (اِخ) میر عبدالله، شاعر قرن یازدهم، معاصر نصرآبادی. نصرآبادی گوید: الفت از خراسان است، در اوایل سن بهندوستان رفت و در خدمت جعفرخان میبود. این ابیات ازوست:
مخور باده بیجا بفصل بهاران
که چون خون ناقص کشیدن ندارد
طلب دوباره خوش آیند نیست از سائل
کریم اگر همه عمر دوباره میبخشد.
(تذکرهء نصرآبادی ص397).
و رجوع به صبح گلشن و سفینهء خوشگو و الذریعه ج 9 قسمت اول ص90 و فرهنگ سخنوران شود.