الکل هگزیلیک معمولی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کُ هِ کِ مَ] (ترکیب وصفی)(1) یکی از مهمترین الکلهای عالی اشباع شده است که به شکل استات و بوتیرات در روغن برخی از گیاهان پیدا میشود. رجوع به شیمی مختصر آلی پریمن ص210 شود.
(1) - Hexylique.