«لغت نامه دهخدا»
[اَلْ لاه تَ لا] (اِخ) بمعنی خداوند بزرگوار. خدایی که والاست. کلمهء دوم صفت و فعل ماضی است از مصدر تعالی (بکسر لام) بمعنی بلند و بزرگ شدن. و رجوع به الله شود.