«لغت نامه دهخدا»
[اَلْ لاه] (اِخ) دهی است بخش پشت آب شهرستان زابل، در 6 هزارگزی جنوب خاوری بنجار، و 13 هزارگزی شوسهء زاهدان به زابل، جلگه و گرم معتدل است. سکنهء آن 158 تن هستند که مذهب تشیع دارند و بفارسی و بلوچی سخن میگویند. آب آن از رود هیرمند، و محصول آن غلات، و شغل مردم زراعت است.، و راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).