«لغت نامه دهخدا»
[اَلْ لاه کَ رَ] (اِخ) نام چند تپهء بزرگ که حد بین عُبه های «داز» و «دواجی» را مشخص میکند. (از مازندران و استراباد رابینو ص93 و ترجمهء همان کتاب ص128).